wat kan het en hoe werkt het

Microsoft gelooft heilig in de mogelijkheden van Kinect, en het zet alles op alles om van de lancering van de bewegingsgevoelige controller voor de Xbox 360 een succes te maken. Bij de entertainment-divisie van het concern staat het hele najaar in het teken van het zwarte balkje. Zelfs Fable III moest het met beduidend minder aandacht stellen dan je bij een titel van dergelijk formaat zou verwachten.

De aandacht voor Kinect is ook hard nodig, want Microsoft heeft een achterstand in te halen op de concurrentie. Move, het enigszins vergelijkbare systeem voor Sony's PlayStation 3, is al sinds september te koop. Verder vist Microsoft - veel meer dan Sony - nadrukkelijk in dezelfde vijver als Nintendo doet met de Wii, al heeft de Xbox-fabrikant een straatlengte achterstand op de Japanners. Kinect kan dus wel wat reclame gebruiken.

 Techniek

Die aandacht kan ook om een andere reden geen kwaad; Microsoft heeft het zich met Kinect niet gemakkelijk gemaakt. Nintendo's WiiMote en de daar sterk op lijkende Move staan veel dichter bij de klassieke controller dan Kinect, waarbij iedere knop ontbreekt. Voeg daar de problemen aan toe die tijdens de ontwikkeling van het systeem opdoken (zie hier, hier en hier), en het is duidelijk waarom Microsoft hard zijn best moet doen om het systeem aan de man te brengen.

Jammer eigenlijk, want de techniek achter het systeem is even interessant als indrukwekkend. Hij is niet door Microsoft zelf bedacht, overigens. De consolebouwer nam een licentie op de technologie van PrimeSensor. Het Israëlische bedrijf bedacht een systeem waarbij een infrarode lichtbron de omgeving belicht en waarbij de weerkaatsing wordt opgevangen door een cmos-sensor. Uit de vergelijking van het gecodeerde licht en de opgevangen weerkaatsing wordt door een chip van PrimeSense een dieptebeeld van de omgeving gemaakt. Doordat een eigen infrarode lichtbron wordt gebruikt, kan het systeem ook in slecht verlichte ruimtes worden gebruikt. PrimeSense bedacht ook al dat het interessant is om dit systeem uit te breiden met een tweede camera die niets bijdraagt aan het waarnemen van diepte, maar die simpelweg een kleurenopname maakt van wat zich voor het apparaat afspeelt. De vertaalde data, bestaande uit een beeld met diepte-informatie, het kleurenbeeld, een audiostroom en zelfs een tijdcodering, wordt vervolgens via usb 2.0 uitgestuurd.